Minder acrylamide in voedsel: waarom eigenlijk?

Minder acrylamide in voedsel: waarom eigenlijk?

- 1 september 2017 -

Hoe lekker het ook is om je frieten nog even wat langer door te bakken of je tosti nét een donkerder kleurtje te geven - je kunt het maar beter laten. Door zetmeelrijke producten 'bruin te bakken', kan de stof acrylamide vrijkomen. Of het echt schadelijk is voor de mens is nog niet bekend. De Europese Commissie neemt echter het zekere voor het onzekere en heeft een voorstel gedaan om de hoeveelheid acrylamide in voedsel terug te dringen. Voedselproducenten, fastfoodketens en restaurants moeten daar - als het voorstel wordt aangenomen - binnenkort aan geloven.

Acrylamide vind je vooral in gefrituurde aardappelproducten, zoals friet en chips. Het komt ook voor in koffie, biscuits, crackers en (geroosterd) brood. Er is nog geen wettelijke limiet vastgesteld voor de inname van acrylamide. Mogelijk volgt dit in 2019. Want een hoge inname van dit stofje, kán schadelijk zijn, blijkt nu uit studies. Dierproeven laten zien dat acrylamide kankerverwekkend kan zijn voor muizen en ratten. Op basis van de dierstudies concludeert de EFSA dat ook mensen een groter risico op kanker lopen als ze veel acrylamide binnenkrijgen.
 

Hoe werkt het?


Acrylamide kan ontstaan als je zetmeelrijke voedingsmiddelen, zoals aardappelen of granen, verhit boven een temperatuur van 120°C. Dit is het geval bij frituren, roosteren, barbecuen, bakken, braden of grillen. Tijdens de verhitting reageren de suikers en aminozuren met elkaar. Voedingsmiddelen kleuren hierdoor langzaam bruin (Maillard-reactie). Bij verhitting op lagere temperaturen worden voedingsmiddelen minder bruin en ontstaat er dus ook minder acrylamide. Bij het koken van voedsel in water ontstaat er geen acrylamide.
 

Wat kun je zelf doen?


Wil je een nieuwe wet niet afwachten en zelf actie ondernemen, dan hebben we een paar tips voor je. Helaas is acrylamide helemaal vermijden vrijwel onmogelijk, omdat het in veel voedingsmiddelen zit. Je kunt wel op een aantal dingen letten om minder van deze mogelijk schadelijke stof binnen te krijgen. De belangrijkste tip is om weinig gefrituurde producten te nemen en gevarieerd te eten. Gefrituurde aardappelproducten (zoals friet, aardappelkroketten, gebakken aardappels en chips) en koffie leveren de grootste bijdrage aan de inname van acrylamide, gevolgd door biscuits, crackers en brood (vooral geroosterd). Daarnaast kun je letten op de juiste bereidingswijze.

Nog een paar tips:

• Bak aardappelen en aardappelproducten niet bruin, maar goudgeel. Dat geldt ook voor (geroosterd) brood en tosti’s.
• Frituur op 175°C en niet langer dan nodig.
• Voor het bakken of frituren van zelf gesneden friet kun je de aardappelstukjes even blancheren (kort koken). Dit kan de hoeveelheid suikers aan de buitenkant verlagen, waardoor minder bruinkleuring optreedt en er dus minder acrylamide ontstaat bij de bereiding.
• Volg de aanwijzingen op de verpakking van aardappelproducten en friet. Doe ovenfriet bijvoorbeeld niet in de frituur. Ovenfriet bevat meer suiker en gefrituurd kan er onnodig veel acrylamide ontstaan.
• Bewaar aardappelen die je wilt frituren of bakken donker en koel, bijvoorbeeld in een kelder.

Voedselveiligheid in het nieuws

Hoe lekker het ook is om je frieten nog even wat langer door te bakken of je tosti nét een donkerder kleurtje te geven - je kunt het maar beter laten. Door zetmeelrijke producten 'bruin te bakken', kan de stof acrylamide vrijkomen. De Europese Commissie pleit voor een vermindering van deze stof in voedingsmiddelen.

Het ziet er prachtig uit: een viooltje als garnering op je bord. Eetbare garnering, welteverstaan. Steeds vaker zie je dat chefs hun gerechten extra kleur geven met een bloemetje. Is dat, naast mooi en vaak ook lekker, wel altijd veilig?

Het lijkt een moeilijke opgave om een levensgenieter én een bewuste eter te zijn. Natuurlijk wil je gezonde, bewuste keuzes maken. Maar je wilt niet bij iedere hap stilstaan bij het effect dat jouw maaltijd heeft op het milieu. We geven je een paar eenvoudige tips om bewuster om te gaan met je eten.

Wanneer je een kipfiletje bij de super koopt, kijk je niet meteen naar de ingrediënten op het etiket. Kip is kip, zou je zeggen. Toch is er meer informatie te vinden op een etiket dan je verwacht. En daarom hebben wij hier een korte etiketten-lees-tutorial voor jou.

Nieuw op deze website

Top